يا هو

... می نويسم طلاب خيابانی

بخوان:

          لحظه‌های سخت بی سر و سامانی؛

می نويسم طلاب خيابانی

بخوان:

          آشفتگی٬

                        سرگردانی٬

                                        پريشانی؛

می نويسم طلاب خيابانی

بخوان:

          شکست آينه در غبار حيرانی؛

می نويسم طلاب خيابانی

بخوان:

          سکوت٬

                     بغض٬

                             غم٬

                                   درد٬

                                         دغدغه٬

                                                    پشيمانی؛

می نويسم طلاب خيابانی

بخوان:

          به دست باد سپردن آموزه‌های برهانی؛

می نويسم طلاب خيابانی

بخوان:

        دلتنگی غروب‌های توفانی

                                       بخوان:

                                              ساعت‌ها قدم زدن در زير گريه‌های آسمان بارانی؛

می نويسم طلاب خيابانی

بخوان:

ضربه ضربه‌ی شلاق‌های جهل و نادانی؛

می نويسم طلاب خيابانی

بخوان:

        ترانه‌های رو به احتضاری که می‌خوانم و می‌خوانی

                                                 بخوان:

                                                   درد‌هائی که می‌دانم و می‌دانی

                                                  بخوان:

                                                   رنج‌هائی که نمی‌دانم و نمی‌دانی؛

می نويسم ...

بخوان...

فردا صبح٬

که خاکستر سرد خيابان

                        ــ در قحط نسيم ــ

                                     گيسوانت را نوازش می‌کند

                                               شيون آينه‌ها با ما هم صدا خواهد شد...

                                                                                             « عين القضات »

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/۱۱/٦ - یک طلبه‌ی خیابانی