با پروا. ن

 

آهسته گفت بعد جواب سلام، نه

نه!

    بیشتر نگفت!

                 فقط یک کلام!

                                 نه!

 

خندید قطره اشک در آغوش چشمهام

یعنی خبر خبر به من و غصه هام: نه

 

سخت است تیغ زخم خورد در مصاف زنگ

آنگاه بشنود زلبان نیام  نه

 

دستم به خون غشق تو آلوده است، آه

در دست توست خنجری از انتقام( نه)

 

تابوتهای مرده به دوشم کشیده اند

دیگر کدام آری!؟ دیگر کدام نه!؟

 

او واژه واژه واژه‌ی شعرش سپید بود

آهسته گفت : ای غزل ناتمام!

                                     نه...

     

         موفق باشید و سربلند

                  همین

             عين القضات

eynolghozat_dana@yahoo.com

                               

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۳/۱٢/۱۱ - یک طلبه‌ی خیابانی