حرف آخر

 

زود گذشت.زودتر از آنکه فکرش را میکردیم.

فرهاد  

 روز وداع من کسی٬ تنگ دلی نمی‌کند
                                                     بس که به دوستی تو٬ با همه شهر دشمنم

خداحافظ  
عین‌ القضات  

آمدیم         
         
که با این سلسله جاری باشیم.

   رفتیم          
         
که این سلسله را دور نباشیم.

 

                                          به امید اینکه هرگز تسلسل فصل‌ها را آفت دور عقیم نکند.

       

                                                                                                        امین  

 

 از تردید بودن و نبودن گفتم بدون اینکه بگم بدون هدف، همین گفتن هم بی‌فایده است. از نا‌امیدی در عزاداری گفتم اما از کشش معشوق چیزی نگفتم. از یه رنگی و میانه روی تو زندگی گفتم ولی نگفتم باید انعطاف پذیر باشیم. از سردرگمی و خلاصی از نون گفتم بدون اینکه از امید حرفی بزنم. از بغض تو گلو مونده گفتم اما از اشک‌های روان چیزی نگفتم. از انتخاب درست و نود دقیقه‌ی زندگی گفتم ولی دم از شرطی واسه‌ی منتخبم نزدم. از دوری و دوستی گفتم ولی باید بدونیم که دوستی هیچ قیدی رو بر نمی‌تابه    So, play one's last card                  یا حق

یاقوت 

 

  √ یو حنا هم گفت حرفی برای گفتن ندارد.فقط خداحافظ، همین.

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٤/٤/٤ - یک طلبه‌ی خیابانی